Krew na naszych rękach?
Rozszerzona wersja, prawie 100 stron nowego tekstu
Przeważająca część zachodnich elit intelektualnych została zainfekowana czymś, co
można by nazwać religią Holocaustu. Podstawą tej religii jest twierdzenie, że
Holocaust był zbrodnią nieporównywalną z żadną inną w dziejach świata a Żydzi byli
ofiarą bardziej niewinną niż wszyscy pozostali ludzie. Po drugie, że w tej zbrodni
uczestniczyła cała ludzkość. Nawet jeśli organizatorami zabójstw byli niemieccy
naziści, to zrealizowali oni ukryte marzenie milionów zwykłych ludzi o usunięciu
Żydów. Po trzecie, źródłem tego krwiożerczego pragnienia było chrześcijaństwo, które
od początku zaraziło ludy wrogością do Żydów. Po czwarte, wszyscy ludzie, także ci,
którzy cierpieli pod niemiecką okupacją, także Polacy, mają krew na rękach.
- Dlaczego Polacy przegrywają starcie o pamięć?
- W jaki sposób zbrodnie na jednym narodzie, na Żydach, nagle stały się jedynym
symbolem uniwersalnego mordu?
- Dlaczego współczesny Kościół pogodził się z rolą, jaką narzuciła mu religia
Holocaustu: praktycznie uznał swoją winę za doprowadzenie do zbrodni?
- Dlaczego tylu Żydów zaangażowało się w komunizm? Czy ich motywem była
zemsta na chrześcijaństwie? I dlaczego przypominanie o tym jest
antysemityzmem?
- Czy w wypadku badań nad Holocaustem mamy do czynienia z historią czy raczej
z jakąś sektą? Tylko w obrębie sekty nie liczy się ustalanie faktów i prawdy.
Stałym motywem dialogu chrześcijańsko-żydowskiego jest zgłaszany przez stronę
żydowską i przyjmowany ze zrozumieniem przez przedstawicieli Kościoła postulat
uderzenia się przez chrześcijan we własne piersi za prawdziwe lub rzekome błędy ich
przodków popełnione wobec wspólnoty żydowskiej. Obszerny dodatek, który
wprowadziłem do tej książki – na dobrą sprawę mógłby być osobną rozprawą – na
pewno pozwoli prowadzić ten dialog w bardziej zrównoważony, a przez to bardziej
owocny sposób.
Paweł Lisicki
